Το όνομά σου δεν σε σταματάει: Μαθήματα από το baseball και όχι μόνο
Τα Ονόματα Δεν Είναι Πάντα Ό,τι Περιμένεις
Φαντάσου για μια στιγμή έναν άνθρωπο που τον λένε "Ψαρά" και δεν έχει πιάσει ποτέ του αλιευτικό καλάμι. Ή κάποιον με το επίθετο "Φούρναρης" που η μόνη του σχέση με ψωμί είναι η καθημερινή επίσκεψη στο τοστ. Αν σκεφτείς λίγο, θα βρεις δεκάδες τέτοια παραδείγματα.
Η αλήθεια είναι απλή: τα ονόματα μας δίνονται πριν καν γεννηθούμε, χωρίς να έχουμε πάρει απόφαση. Και όμως, η κοινωνία λατρεύει να περιμένει ότι θα τα τιμήσουμε με κάποιο τρόπο.
Οι Fielder και η Ειρωνεία του Ονόματος
Κανένας δεν ενσαρκώνει αυτό το φαινόμενο καλύτερα από την οικογένεια Fielder. Ο Cecil Fielder ήταν ένας παίκτης που σκίαζε τα γήπεδα του baseball τη δεκαετία του '90. Τράνταζε την μπάλα σαν να φορούσε γάντια του μποξ. Τριάντα home runs τη σεζόν; Εύκολα.
Αλλά στο field (αγγλικά για το "πεδίο" ή "αγώνισμα" στο μπέιζμπολ); Εκεί ήταν άσχημα.
Ο άνθρωπος είχε κινητικότητα παρκαρισμένου αυτοκινήτου. Η Wikipedia του αναφέρει χαρακτηριστικά "χαμηλή ταχύτητα και εμβέλεια" — κάτι που στη γλώσσα του baseball σημαίνει "αυτός ο τύπος ανήκε στη θέση του designated hitter". Σε 13 χρόνια καριέρας, έκλεψε μόλις δύο βάσεις. Δύο. Η γιαγιά μου πάει πιο γρήγορα.
Ο γιος του, Prince Fielder, συνέχισε την οικογενειακή "παράδοση". Οδήγησε το πρωτάθλημα σε λάθη στη θέση του πρώτου βάσης — επανειλημμένα. Υπήρξαν υπολογισμοί που έδειξαν ότι τα αμυντικά του νούμερα ήταν χειρότερα ακόμα και από του πατέρα του. Και αυτό ενώ ο Cecil είχε περισσότερες ευκαιρίες να κάθεται στον πάγκο.
Οικογενειακή κληρονομιά, με την πιο ειρωνική έννοια.
Κι Άλλα Ονόματα που Δεν Βγάζουν Νόημα
Η λίστα δεν τελειώνει εκεί:
Frank Beard — ο θρυλικός ντράμερ των ZZ Top, της μπάντας που έγραψε ιστορία με τα μούσια της — παρέμεινε επιμελώς ξυρισμένος για δεκαετίες. Οι fans δεν το πήραν χαμπάρι.
Jimmy Doolittle — ο διάσημος στρατηγός του WWII που ηγήθηκε της επιδρομής στο Τόκιο — είχε το παρατσούκλι "Jimmy Doomuch" (Jimmy-Τόσο-Πολλά-Καταστροφή) επειδή οι πράξεις του φαινόταν να πολλαπλασιάζουν αντί να περιορίζουν την καταστροφή.
Emmy Rossum δεν έχει πάρει ποτέ Emmy. Ενώ ο Oscar Isaac έχει τρεις υποψηφιότητες για Emmy αλλά καμία για Oscar — παρότι οι ερμηνείες του θα διαφωνούσαν.
Για τους νομικούς τύπους: Colleen Lawless, ομοσπονδιακή δικαστής που μπλόκαρε πρόσφατα απόπειρες της κυβέρνησης να αποκτήσει πρόσβαση σε εκλογικά δεδομένα. Δεν ακούγεται και πολύ lawless.
Τι Σχέση Έχει Όλο Αυτό με την Τεχνολογία;
Πολύ καλή ερώτηση.
Στον κόσμο της τεχνολογίας, τα ονόματα μας απασχολούν υπερβολικά. Περνάμε ώρες — κάποιοι περνάμε μέρες — προσπαθώντας να βρούμε το τέλειο domain name, το brand name που θα αποτυπώσει ακριβώς αυτό που κάνουμε. Θέλουμε κάτι που σημαίνει κάτι, που στέλνει το σωστό μήνυμα.
Και εδώ κρύβεται η ωραία ειρωνεία: οι πιο εμβληματικές tech εταιρείες έχουν ονόματα που δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνουν. Η Amazon πουλάει τα πάντα εκτός από ποτάμια. Η Apple φτιάχνει υπολογιστές, όχι φρούτα. Το Google είναι μαθηματικός όρος για έναν αριθμό με εκατό μηδενικά.
Αυτές οι εταιρείες δεν άφησαν το όνομά τους να περιορίσει τις φιλοδοξίες τους. Έφτιαξαν το νόημα γύρω από το όνομα — όχι το αντίθετο.
Το Πραγματικό Μάθημα
Ίσως το αστείο δεν είναι ότι οι Fielder δεν μπορούν να κάνουν field. Ίσως το αστείο είναι ότι το περιμέναμε ποτέ.
Τα ονόματα είναι σημεία εκκίνησης, όχι προορισμοί. Είτε ονομάζεις ένα startup, είτε διαλέγεις ένα domain, είτε απλά συστήνεσαι σε ένα conference, να θυμάσαι: η ετικέτα είναι δική σου να την ορίσεις. Το επίθετό σου μπορεί να είναι "Παπαδόπουλος", αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι χρωστάς τίποτα στην εκκλησία.
Ο Cecil και ο Prince Fielder ίσως αγωνίστηκαν στο field (pun intended, όπως λέμε), αλλά στο plate ήταν καταπληκτικοί. Βρήκαν αυτό που τους ταίριαζε και το εκμεταλλεύτηκαν.
Λοιπόν, ας πιούμε για όλους εμάς που δεν ταιριάζουμε ακριβώς στο όνομά μας — και ας μη ζητήσουμε ποτέ συγγνώμη γι' αυτό.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου παράδειγμα nominative antideterminism; Γράψτο στα σχόλια — υποσχόμαστε να μη διορθώσουμε την ορθογραφία σου αν το επίθετό σου είναι "Σιδηρόπουλος".