Het web is er voor mensen, niet voor AI

De technische wereld staat op een cruciaal punt. Elke week verschijnen er nieuwe voorstellen, API's en standaarden die als doel hebben om AI-agents websites te laten navigeren en begrijpen. Het is een flinke race — iedereen wil zijn stempel drukken op hoe het AI-gedreven web eruit komt te zien.

Maar hier is het ding: het web is nooit gebouwd voor AI. Het werd gebouwd voor mensen.

Vorige week deelde het Safari-team een standpunt dat verplichte lectuur zou moeten zijn voor iedereen die veranderingen voorstelt aan hoe websites werken voor AI-agents. Hun kernboodschap? Als iets moeilijk is voor een AI om te gebruiken, dan is dat geen AI-probleem — het is een probleem met de webstandaarden.

"Wanneer de acties van een site moeilijk zijn voor een agent om te gebruiken, dan is dat een gat in de eigen semantiek van de pagina, en de oplossing zou moeten zijn om dit te dichten in de gedeelde lagen van het platform (HTML en ARIA), waar de gebruiker, hulptechnologie én agents allemaal van profiteren."

Dit is het soort denken dat het web toegankelijk en veerkrachtig heeft gemaakt. Dezelfde principes die sites laten werken voor schermlezers en toetsenbordnavigatie kunnen ze ook laten werken voor AI-agents. We hebben het hier niet over het bouwen van aparte sporen — we hebben het over betere funderingen.

De parallel met toegankelijkheid

Wat me het meest raakt aan het betoog van het Safari-team: ze plaatsen AI-agents in de categorie hulptechnologie. Laat dat even bezinken.

Een AI die je vluchten boekt, formulieren invult of transacties uitvoert namens jou, is eigenlijk een verlengstuk van jou — de gebruiker. Het zou net zoals jij met sites moeten kunnen communiceren. En als sites speciale aanpassingen nodig hebben om met deze agents te werken, dan zouden die aanpassingen ook menselijke gebruikers ten goede moeten komen.

Dit is geen theoretisch verhaal. Er wordt op dit moment in webstandaarden-kringen gesproken over machine-readable manieren waarop websites hun identiteit en autoriteit kunnen aangeven. Het doel? AI helpen om betrouwbare bronnen te herkennen.

Maar hier komt de ironie: mensen worstelen met exact dit probleem. We kennen allemaal het gevoel om op een site te belanden en te denken: "Is dit wel legitiem?" Als we dit oplossen voor AI, zouden we het dan niet ook voor mensen moeten oplossen?

De prioriteit van de W3C

De W3C hanteert een richtlijn die elke standaarden-discussie zou moeten begeleiden:

"Als er een afweging gemaakt moet worden, zet altijd de behoeften van gebruikers voorop."

Het vervolgt: "Gebruikersbehoeften gaan vóór de behoeften van webpagine-auteurs, die weer vóór gaan op de behoeften van user agent-implementoren, die weer vóór gaan op de behoeften van specificatieschrijvers."

Merk op dat AI-agents niet worden genoemd. Maar als ze gaan blijven — en laten we eerlijk zijn, dat gaan ze — dan moeten we uitzoeken waar ze in deze hiërarchie thuishoren.

Mijn mening? Gebruikersbehoeften komen eerst, en AI-agents bestaan om die behoeften te dienen. Ze zijn een middel, geen doel op zich.

Wat dit betekent voor jouw website

Als je vandaag een website bouwt of host, voelt dit debat misschien ver van je bed. Maar hier is de praktische boodschap: goede webdevelopment-praktijken zijn belangrijker dan ooit.

Semantic HTML is niet meer slechts "prettig om te hebben". Het is de fundering waarmee iedereen — mensen, hulptechnologie en ja, ook AI-agents — je site kan begrijpen en gebruiken. Correcte ARIA-implementatie, duidelijke navigatie, machine-readable metadata — dit zijn niet alleen toegankelijkheidswins. Het is toekomstbestendig maken van je webaanwezigheid.

Wanneer je een domein registreert, hosting instelt of DNS-records configureert, bouw je niet alleen technische infrastructuur. Je bouwt een digitale thuisbasis die alle bezoekers zou moeten verwelkomen — menselijk en kunstmatig.

De slotsom

We moeten skeptisch zijn tegenover elk voorstel dat het web beter maakt voor AI maar slechter voor mensen. Het web is een publiek goed, en het moet het publiek dienen — ontwikkelaars, bedrijven en eindgebruikers.

Voordat we haastig "AI-stuurwielen" aan het web toevoegen, moeten we ons afvragen: Helpt dit iedereen? Kunnen we dit probleem oplossen op het niveau van de standaarden? Bouwen we iets dat het web toegankelijker maakt, of creëren we weer een nieuwe splitsing?

De reactie van het Safari-team op WebMCP ging niet alleen over één API. Het was een herinnering aan wat het web werkend houdt: gedeelde standaarden die iedereen dienen.

Laten we een web bouwen waar het waard is om in te wonen — voor al zijn bewoners.