Het web kampt met een publiek-probleem

Al dertig jaar lang lost HTML een duidelijk probleem op: hoe presenteer je informatie aan mensen? Tabellen, alinea’s, afbeeldingen en formulieren zijn ontworpen om snel te begrijpen en te handelen. Het werkt.

Maar die situatie verandert razendsnel. De belangrijkste gebruikers van webcontent zijn niet langer uitsluitend mensen. Autonome AI-agenten nemen steeds vaker het voortouw. Zij lezen data, nemen beslissingen en voeren acties uit. En HTML is daar niet voor gemaakt.

Wanneer een AI-agent een standaard HTML-pagina bekijkt, moet die:

• Visuele structuur interpreteren die geen betekenis heeft voor machines
• Raden wat belangrijk is via probabilistische berekeningen
• Formulieren omkeren om te begrijpen hoe een proces verloopt
• Aannames doen over privacy en toestemming

Elke aanname is een risico. Elke gok kost tijd en energie.

ANML: een nieuwe markup voor agenten

De ANML Foundation introduceert een slimme oplossing. Met een eenvoudige metafoor: een eend die over het water glijdt. Boven water ziet alles er eenvoudig uit. Daaronder draait een complex systeem in harmonie.

Dat is precies wat een ANML-document (of “duckument”) doet. Voor mensen blijft het leesbaar. Voor agenten bevat het alles wat ze nodig hebben:

• Expliciete mogelijkheden in plaats van afgeleide workflows
• Machine-leesbare beperkingen in plaats van vage regels
• Gestructureerde gegevensuitwisseling in plaats van losse informatie
• Duidelijke privacygrenzen in plaats van beleidsdocumenten

ANML vervangt HTML niet. Het voegt een laag toe die zowel mensen als machines beter bedient.

Waarom traditionele APIs tekortschieten

Veel API’s zijn gemaakt voor mensen die handmatig integreren. AI-agenten moeten daardoor nog steeds infereren wat bedoeld is. Dat leidt tot vertraging en onzekerheid.

ANML lost dit op door:

• Minder inferentie – intentie wordt expliciet uitgedrukt, zonder dat agenten hoefden te raden
• Meer determinisme – agenten volgen precies de workflow die je voor ogen hebt
• Duidelijke grenzen – privacyregels zijn direct in de markup verwerkt en machine-evalueerbaar

Duale serialisatie: XML én JSON

ANML werkt met beide formaten. XML voor directe, leesbare authoring. JSON voor snelle, programma­matische toegang. Beide versies zijn gelijkwaardig en valide. Geen extra vertaling meer nodig.

Wat staat er in een duckument?

Een ANML-document beschrijft vijf kernaspecten:

Informatie – gestructureerde, semantische data zonder ruis

Interacties – exacte beschrijvingen van HTTP-methodes, endpoints en parameters

Kennis – wat het systeem weet en wat het van de agent nodig heeft

Beperkingen – machine-leesbare regels rond consent en privacy

Toestand – waar de agent in een workflow zit en wat er daarna volgt

Persona – advies over hoe een agent zich hoort te gedragen en representeren

Wat betekent dit voor jouw stack?

Als je services bouwt die in de loop van 2025 ook door AI-agenten zullen interacten, dan is ANML een upgrade voor je API-ontwerp. Het zorgt voor:

• Betrouwbaardere interacties
• Duidelijkere specificaties
• Echte privacybescherming
• Minder overhead voor AI-systemen

Het grotere plaatje

We zien de geboorte van een agentic web: een parallelle laag naast het bestaande internet, geoptimaliseerd voor agenten. ANML is geen vervanger van HTML of REST. Het is een nieuwe, explicite laag voor de agenten die jouw data en workflows zullen gebruiken.

De vraag is niet of je het nu moet adoptieren. Het is of je al klaar bent wanneer agenten de dominante consumeerder van je services worden.