Problem z rejestracją agentów AI, o którym nikt nie mówi

Pewnie znasz robots.txt. Od 1994 roku mówi crawlerom, gdzie mogą buszować, a gdzie nie. Słyszałeś o llms.txt dla modeli AI czy .well-known/security.txt do zgłaszania dziur. Ale brakuje czegoś kluczowego: sposobu, by strona powiedziała agentowi AI: "Tak, załóż konto dla mojego użytkownika – ale na moich zasadach".

To nie jest drobiazg. W 2026 roku agenci AI nie tylko czytają strony. Działają jak pełnoprawne konta użytkowników. Wypełniają formularze, zakładają profile, testują API i startują triale – w imieniu człowieka. Serwer widzi to jak spam. Nic dziwnego, że serwisy i twórcy agentów gubią się w chaosie.

Dlaczego stare standardy zawodzą

Webowe pliki polityk to puzzle z brakującymi kawałkami.

• robots.txt pilnuje indeksowania przez wyszukiwarki.
• llms.txt daje wskazówki modelom AI.
• Sitemapy wymieniają adresy do skanowania.
• OpenAPI i MCP otwierają interfejsy.
• security.txt wskazuje kontakty do błędów.

Żaden nie mówi o zakładaniu kont. A to nie jest bierne przeglądanie. Rejestracja to:

• Zmiana stanu w bazie.
• Ryzyko blokad antyspamowych.
• Wpływ na statystyki konwersji.
• Wiążąca zgoda na regulamin.
• Potencjalne dziwne wzorce użycia.

Proste "tak/nie" nie wystarcza. Potrzeba niuansów.

Przedstawiamy: Agent Policy Manifest

Nowy pomysł – eksperymentalny plik /.well-known/agent-policy.json – to maszynowy manifest z precyzyjnymi regułami dla agentów. Klucz to poziomy uprawnień, nie binarny wybór.

Manifest wyjaśnia:

• Co agenci mogą w trybie publicznym? (Czytać strony, ceny, funkcje).
• Co wymaga API? (Piaskownice, tryby testowe).
• Warunki na rejestrację w imieniu użytkownika? (Potwierdzona wola człowieka, jawna tożsamość, ślad audytu).
• Gdzie zakaz totalny? (Płatności, fałszywe dane, ciężkie klauzule).

Jak działają poziomy uprawnień

Prowadzisz SaaS? Twój manifest mógłby brzmieć tak:

Eksploracja publiczna: Zawsze OK. Agenci czytają dokumentację i ceny.

Automatyzacja jawna: Tylko via oficjalne API lub sandbox.

Rejestracja z delegacją: Pod warunkami. Trial OK, jeśli:

• Człowiek potwierdził zamiar.
• Agent pokazuje, kim jest.
• Mail w stylu uzytkownik+agent-domena@domena.pl.
• Audyt widoczny dla użytkownika.
• Stop przed kasą czy umowami.

Rozróżnienie kluczowe:

• Zwykłe checkboxy (polityka prywatności): OK z logiem.
• Ciężkie terminy (odpowiedzialność, płatności): Człowiek musi sam.

Budowa manifestu

Plik zaczyna się od metadanych: wersja, domena, data wygaśnięcia. Potem sekcje. Najważniejsza: account_creation.

Tam definiujesz:

• Domyślny tryb bez pliku.
• Dostępne poziomy i warunki.
• Logowanie zgód.
• Punkty hard stop.

Te "hard stop" to m.in.:

• Captcha.
• Zakaz automatyzacji w regulaminie.
• Fałszywe tożsamości.
• Płatności.
• Weryfikacja SMS.
• Posty publiczne.
• Ciężkie klauzule.
• Nieznane ryzyka.

Agent trafia na to? Przekazuje pałeczkę człowiekowi.

Zasady dla agentów

Propozycja podaje klarowne kroki:

Brak pliku? Tylko czytanie i podsumowania. Zero rejestracji.

Zezwolenie w manifeście? Działaj w limitach sekcji. Loguj URL i człowieka.

Zwykły checkbox? OK z披露 i logiem, jeśli polityka pozwala.

Ciężkie terminy? Natychmiast stop. Zero akceptacji w imieniu użytkownika.

Korzyści dla deweloperów

Budujesz agentów? Masz kompas:

• Szukaj manifestu na start.
• Parsuj poziomy jednolicie.
• Fallbacki na brak polityki.
• Audyty, którym ufają ludzie.

Prowadzisz platformę? Kontrolujesz:

• Agentów bez utraty bezpieczeństwa.
• Różne reguły dla typów users.
• Logi pod compliance.
• Jasne granice.

Użytkownicy? Widzą, co agent robi w ich imieniu. Kontrolują logi.

Faza testów: co dalej

To draft z wkdomains.com. Do dyskusji: właściciele domen, boty, standardy, agenci. Eksperyment – może ewoluować lub zniknąć.

Wygaśnie 1 listopada 2026, by iterować szybko.

Szerszy kontekst

Stoimy na zakręcie. Agenci to użytkownicy z delegacją, nie tylko skanery. Webowe reguły nie nadążają. robots.txt działa, bo motywacje proste: widoczność za indeksację.

Tu motywacje złożone: bezpieczeństwo platform, przejrzystość users, ramy dla agentów. agent-policy.json nie załatwia wszystkiego, ale daje wspólny język.

Jeśli pozwalasz agentom na rejestrację – wydaj politykę. Budujesz agentów – sprawdzaj ją. Deweloper standardów? Dołącz do rozmowy.

Alternatywa? Chaotyczne domysły. W erze sprytnych agentów to za mało.