Waarom ik AI niet meer gebruik om te schrijven — maar om te denken

Laten we eerlijk zijn: de eerste keer dat developers AI inzetten voor schrijven, gebruiken ze het als een peperduur autocorrect. Check mijn spelling. Vloeiender maken. Mijn Slack-berichten minder robotachtig laten klinken. En hey, dat werkt prima — voor kleine klusjes is zo'n tool best handig.

Maar hier is het ding: AI als schrijfhulpje gebruiken voelt een beetje alsof je een Formule 1-bolide koopt en alleen ermee naar de supermarkt rijdt.

Mijn moment van doorbraak

Ik leerde dit op de harde manier, tijdens het schrijven van documentatie voor een nieuwe API-endpoint. Mijn eerste prompt was nogal standaard: "Maak deze tekst netter." Het resultaat was... oké. Technisch correct. Volledig bloedeloos.

Het kostte me drie sessies om door te krijgen wat ik verkeerd deed. Ik vroeg de AI om mijn woorden te repareren, terwijl ik had moeten vragen: help me nadenken over wat ik eigenlijk wilde zeggen.

De doorbraak kwam toen ik stopte met denken aan AI als redacteur en haar ging zien als een collaborator die nooit moe wordt, nooit domme vragen beoordeelt, en het totaal niet erg vindt als je om 23:00 nog een zeventiende versie doorneemt. Ik plakte er een rommelige brain dump in over webhooks — half technische specificatie, half verward gemompel — en vroeg: "Welke vragen zou een developer hebben die ik niet heb beantwoord?"

De reactiewees niet alleen gaten aan. Het liet me zien hoe het mentale model van een lezer zou werken, waar ik te veel vooraf kennis had aangenomen, en welke delen van mijn uitleg juist verwarring veroorzaakten in plaats van opheldering.

Dit is "vibe writing"

De techwereld noemt dit inmiddels "vibe writing," en eerlijk? Die naam dekt de lading beter dan welke technische term dan ook.

Het draait niet om automatisering of efficiëntie. Het gaat om het matchen van de energie van je denkproces met een tool die dat tempo kan bijhouden. Als je iets echt nieuws bouwt, volgt je denken geen rechte lijn — het draait in cirkels, komt terug, spreekt zichzelf tegen, en valt dan plotseling op z'n plek. Vibe writing bootst dat proces na in plaats van het tegen te werken.

Voor developers en startups

Dit is belangrijker dan je misschien denkt. De beste technische teams die ik zie, verschepen niet alleen code — ze verschepen helderheid. Je README is onderdeel van je product. Je documentatie is een gebruikerservaring. En laat nou net de meesten van ons beter zijn in het schrijven van algoritmes dan in het schrijven van prose.

Vibe writing overbrugt dat gat niet door je stem te vervangen, maar door je stem te vinden wanneer die begraven ligt onder technische complexiteit.

Wat er eigenlijk gebeurt

Zo gaat het in de praktijk: je begint met iets grofs — een enkele zin, een kluwen van bullet points, of gewoon "Ik moet uitleggen waarom we voor PostgreSQL kozen in plaats van MongoDB en ik heb geen idee hoe ik dat interessant maak." De AI reageert. Jij duwt terug. Je verfijnt. Je vraagt om je aannames te challengen. Je vraagt om gaten in je logica te vinden.

Heen en weer, alsof je sparrt met een denkpartner die toevallig elke technische blogpost heeft gelezen.

Wat je bouwt is geen document — het is een heldere versie van je eigen denken. De woorden zijn bijna bijzaak. De echte output is het begrip dat je opdoet door het proces.

De tegenvraag

Er is natuurlijk een legitieme bezwar: als schrijven denken is, en je legt het schrijven bij een machine neer, wat gebeurt er dan met je denken?

Dit is de juiste vraag om te stellen, en ik denk niet dat er een simpel antwoord op is. Maar na een half jaar intensief gebruik: vibe writing vervangt denken niet. Het dwingt je om harder te denken, omdat je nu een echte gesprekspartner hebt die doorvraagt en inconsistenties prikt. Toen ik alleen schreef, kon ik zwakke argumenten per ongeluk passeren. Met AI erbij, valt dat op. Ik neem nog steeds elke beslissing zelf — maar ik neem betere beslissingen.

De praktijk

De developerwereld begint het door te krijgen. We zijn allang comfortabel met AI dat meeschrijft aan code — waarom dan niet aan de woordenóm de code?

Wil je het zelf proberen? Plak geen afgewerkt concept in en vraag om correcties. Begin met niets en stel een vraag. Kijk waar het heen gaat.

Je zou wel eens verrast kunnen zijn hoeveel je niet wist dat je dacht.